PROPOLIS
Termin propolis je grčkog porijekla (pro – pred i polis- grad, tvrđava). On služi kao građevinska dezinfektivna materija kojom pčele popunjavaju pukotine, fiksiraju saće, dezinfikuju i poliraju ćelije i smanjuju otvor košnice radi zaštite od neprijatelja. Veće životinje koje uđu u košnicu bivaju ubijene i balzamovane propolisom čime je spriječeno truljenje leša i po nekoliko godina. Propolis je smolasta materija sjajne tamnožute boje. Svježi propolis je meka ljepljiva masa koja otvrdnjava na sobnoj temperaturi. Miris, fizička svojstva, boja i hemijske osobine propolisa zavise od vrste biljaka sa kojih je skupljen. Ima prijatan miris pupoljaka, meda i voska, ljepljiv je i ako se čuva duže, tamni. U hladnoj sredini se pretvara u tvrdu, lomljivu materiju. Propolis ima složen hemijski sastav koji je još uvijek sporan sadrži oko 55% biljnih smola, 30% voska, 10% etarskih ulja, 5% polena i td. Definitivno je utvrđeno antibakterijsko (bakteriostatičko i batericidno), antivirusno (naročito protiv virusa gripe), antiprozoično i antimikotično (protivgljivično) dejstvo propolisa a razna istraživanja pokazuju i njogova dobra svojstva protiv zračenja, te protivkancerogena i protivtumorna dejstva.

Veliki interes prema propolis je izazvan njegovim bogatim i složenim farmakološkim sastavom. Preparati sa propolisom primijenjeni spoljno i oralno ne daju patološka, morfološka i toksična oštećenja. Flavonoidi biljnog porijekla u propolisu su glavna aktivna terapijska supstanca koja se preporučuje za liječenje preko 40 oboljenja. Glavni su efekti na kapilarni sistem i cirkulaciju krvi. Propolis ima vazodilatorno i hipotenzivno dejstvo, diuretičan i holeretičan efekat. Dobro djeluje i na žlijezde sa unutrašnjim lučenjem: andekse, timus, štitnu žlijezdu, pankreas i nadbubrežnu žlijezdu. Uočava se pozitivan efekat i kod liječenja raznih oblika dermatitisa, dermatoza, upala mokračnih kanala, oboljenja prostate, rana idr. Propolis se široko primjenjuje u liječenju traumatskih, termičkih i hemijskih opekotina.

Lokalno primijenjen, propolis izaziva slijedeće pojave:

• kod spoljnog mazanja gnojnih i upalnih rana i žarišta propolis poništava patogenu floru i oslobađa oštećeno mjesto od toksičnog dejstva. Propolis djeluje na mikroorganizme slabije od antibiotika, ali je manje toksičan od njih, ne stvara rezistenciju prema bakterijama a kod unutrašnje primjene ne oštećuje normalnu crijevnu floru. Primijenjen sa antibioticima, uvećava njihovu protivmikrobnu aktivnost.

• propolis mijenja citološku sliku procesa u rani. Uklanja brzo nekrotične mase, zaustavlja proces zapaljenja, ne dopušta reinfekciju. Omekšava ivično tkivo, čisti ranu od izlučina, izdvaja voštane sekvestre ako postoje u sektoru rane. Propolis pomaže uklanjanje nepotrebnih i patološki promijenjenih tkiva iz organizma.

• protivupalno dejstvo se ispoljava kod stanja izazvanih infekcijskim i neinfekcijskim faktorima. Flavonoid akacetin povećava izdržljivost kapilara, kvarcetin povećava sposobnost sposobnos sposobnost sposobnos gamaglobulina u krvi da vezuje histamin.

• anabolni efekat se ispoljava u poboljšanju uslova za opšte ozdravljenje.

• ukidanje sindroma bola. Lokalno primijenjen, propolis ima anestetičan efekat a tretirano mjesto postaje bezbolno i neosjetljivo.
• dejstvo protiv svraba.

Propolis se može terapijski primjenjivati
na jedan od slijedećih načina:

• oralno uzimanje u vidu praška, tableta, granula, vodenog lili alkoholnog ekstrakta, vodeno-alkoholne emulzije propolisovog ulja, propolisovog mlijeka itd. Preparat se uzima 1-2 sata prije ili 3 sata poslije jela.
• spoljašnja primjena u vidu mehlema, masti, vodenih rastvora, alkoholni ekstrakt, obloge itd.
metoda elektroforeze.
• unošenje pomoću ultrazvuka
• aerosolna metoda
• termalne inahalacije itd.

Pčelica Medina pravi alkoholni ekstrakt 30%-nog propolisa i on se upotrebljava oralno, razrijeđen u mlakom čaju, mlijeku, vodi, na kašici jogurta ili meda, po 10-tak kapljica 1 sat prije ili 3 sata poslije jela. Ako se primjenjuje spoljašno na kožu, onda se razrijedi u vodi ili maslinovom ulju.